د امریکايي ځواکونو چټک وتل او د یوې خونړۍ څپې وېره

له افغانستان څخه به بېړنۍ توګه د امریکايي سرتېرو د ایستلو بحثونه لا هم ګرم دي او داسې ښکاري چې ټرمپ په دې تړاو خپله ژمنه عملي کوي. د امریکا د دفاع وزارت ټوله هغه رهبري بدله شوه چې له افغانستان څخه یې د ځواکونو د وتلو مخالفت کاوه او پر ځای یې داسې رهبري راغله چې غواړي په چټکۍ سره امریکايي ځواکونه له افغانستان څخه ووځي. اوس په افغانستان کې د امریکايي ځواکونو عمومي قوماندان جنرال سکاټ مېلر هم امریکا ته غوښتل شوی چې د ځواکونو د چټک وتلو پر لارو چارو مشورې او پرېکړې وکړي. ټرمپ غواړي چې د جنورۍ تر ۲۰مې د خپلو پوځیانو شمېر تر دوو زورو پورې را کم کړي.

پخوا په دې اړه شکونه وو چې امریکا به خپل ځواکونه له افغانستان څخه وباسي، خو اوس دا یقیني ښکاري چې امریکايي ځواکونه له افغانستان څخه وځي او امریکايي چارواکي غواړي د افغانستان جګړه د خپل ځان لپاره ختمه کړي. د امریکايي ځواکونو وتل که له یوه اړه یو مثبت او ښه ګام دی، خو له بله اړخه دا د جدې اندېښنې وړ ده چې د امریکايي ځواکونو له حضور وروسته افغانستان به له څه ډول برخلیک سره مخ وي.

له افغانستان څخه د امریکايي ځواکونو وتل په داسې وخت کې چټک کېږي چې د افغانستان د سولې پروسه په ټپه ولاړه ده او هېڅ پرمختګ پکې نشته. له بده مرغه نه یوازې دا چې د سولې پروسه په ټپه ولاړه ده، بلکې جګړې او وژنې هم ورځ تر بلې زیاتېږي. داسې ښکارېږي چې د سیمې هېوادونه په افغانستان کې د یوې بلې جګړې په لټه کې دي. له همدې امله مرموزې وژنې، مېلشه جوړونې او د سولې ضد کارونه په چټکۍ سره روان دي.

که امریکايي ځواکونه له افغانستان څخه وځي او د ښکېلو اړخونو ترمنځ په سوله او جوړجاړي کې مهم پرمختګ ونه شي، نو جګړې به لا زیاتې شي او موږ به له سخت ناوړه حالت سره مخ شو. له بده مرغه په کابل کې د واک او څوکۍ لېوني مینان او هاخوا ته ضدي طالبان د هغه څه په اړه اندېښنه نه کوي چې ولس ورسره مخ کېدونکی دی. په حکومت کې واکمن فکر کوي چې د خپلو سیمه‌ییز او ځینو نورو متحدینو په مرسته لا هم جګړه کولی شي او ځینې سیمې له طالبانو ساتلی شي. په دې ډول دوی فکر کوي چې واکمني یې غځېږي. له بله اړخه طالبان فکر کوي چې د امریکايي ځواکونو له وتلو وروسته دوی لا زیاتې سیمې لاندې کولی شي او آن اوسنی حکومت سقوط کولی شي. دا چې دواړه لوري دا کارونه کولی شي او که نه، جلا بحث دی، خو له بده مرغه له دواړو سره دا اندېښنه نشته چې د دوی دغه ارمانونه به د زرګونو افغانانو ویني تویې کړي، افغانستان به په پوره مانا یوې کورنۍ جګړې ته ولاړ شي، ډېر انسانان به ووژل شي، ډېر به بې کوره شي او افغانان به له بې سارو بدو حالتونو سره مخ شي.

دواړو اړخونو ته پکار ده چې د خپلو ارمانونو پر ځای د ولس د خوندیتوب، ارمانونو او عزت په اړه فکر وکړي. دوی باید له دې موقع استفاده وکړي، د سولې خبرې باید پیل شي. له دې پرته د وینو او وژنو یوه لویه څپه را روانه ده او دواړه اړخونه به بیا له دې کبله د الله تعالی او خلکو پر وړاندې مسوول وي.