په تېرو ۲۰ کلونو کې تل د ډيورنډ پر فرضي کرښه میشتو ولسونو د پاکستان د سرحدي سرغړونو، افغان ضد کړنو او له دوامداره یرغلونو څخه شکایتونه کول.
ولې دغه رویه په تېرو ۸ کلونو کې تر ټوله سپکه بڼه او ناوړه بدلون کړی، د بېلګې په توګه، پاکستان په دې موده کې لږ تر لږه ۲۷ ځایه سرحدي بریدونه مات کړي او له ۵ تر ۲۰ کیلومترو يې افغان خاوره غصب کړې، په ۱۷ نقطو کې یې د افغان خاورې دننه ستراتیژیک امنیتي او دفاعي تاسیسات جوړ کړي، کلونه کېږي چې له ننګرهاره تر کونړه او کندهاره په پرله پسې توګه افغان خاوره پر توغندیو ولي چې په پایله کې یې زرګونه افغان کورنۍ د خپلو کورونو پرېښودو ته اړ شوی، ځاني او مالي زیانونه یې ور اړولي، همدارنګه له تیرو ۲ کلونو راهیسې یې د اغزن تار او په افغان خاوره کې د دروازو پر جوړولو هم اقدام کړی.
تازه پېښې یې د ننګرهار دوربابا څڅوبي سیمه او د کونړ په مروره کې د نویو دروازو جوړولو او په یو نادر ګام کې د کونړ مرکز اسعداباد په توغندیزو راکیټونو ویشتل دي.
په متقابل ګام او غبرګون کې افغان ولس، ملي شورا او د چارو شنونکي د پنجاب د دغه بې شرمانه یرغل پر وړاندې درېځ نیسي او توند غبرګونون وښیي؛ مګر افغان حکومت تل له سیاسي لارو د پنجاب د یرغل، غصب او اشغال ژمنې وکړې، ولې پایلې یې صفر او حتی لا ورځ تر بلې د پنجاب لخوا د نویو او لا یرغلګرانه تیریو شاهدان یوو.
له پنجاب سره د څو معاملو بېلګې:
۱ـ د اوسني حکومت پر مهال عملاً د پاکستاني حکومت له لوري په تورخم او چمن کې سرحدي دروازې جوړېږي، د باډر اصطلاح ورته یاده شوه او له عمران خان سره په پرانیستې کې یې د ننګرهار پخواني والي چې تازه د دفاع وزارت مرستیال شوی، حضور درلود.
۲ـ بل لور ته د ډیورنډ په کرغیړنه کرښه کې د پنجاب لخوا نږدې ۲ کاله کیږي چې اغزن تار تېریږي، هغه تار چې ټول لګښت یې امریکایان ورکوي، خو د افغان حکومت له لوري په دط اړوند د ولس او سیاستوالو له جدي اعتراضونو سره، سره تر اوسه یو ګام څه چې یو عادي رسنیز دریځ هم نه دی نیول شوی.
۳ ـ د کونړ، ګوشتې او کندهار ځینې افغان سیمې د یوې معاملې په ترڅ کې پنجاب ته پرېښودل شوې، ولس او رسنیو
دا موضوع راپورته کړه، ولې حکومت یې پر سر لا تر اوسه هم پټه خوله دی.
۴ ـ د ملي یووالي حکومت پر مهال د پنجابي حاکمیت مخالف مشهور بلوڅ ملتپاله لکه اجمل بلوڅ چې د کندهار په پرامنه سیمه عینو مېنه کې اوسېده، ترور شو او دې ته ورته ډېر نور ووژل او یا په نښه شول، هغه چاره چې مطلقاً د استخباراتي معاملو بوی ترې راځي.
۵ ـ لطیف الله محسود چې د پنجاب سرسخت دښمن و او دغه خوځښت د مسيدو یو تاریخي ـ مذهبي جریان دی، چې تل یې پنجابي ـ پاکستاني حکومتونو ته د محکوم افغانستان په خاوره کې خنډونه راولاړ کړي، افغان حکومت د پنجاب دا سرسخت دښمن د یوې استخباراتي معاملې په پایله کې پنجابیانو ته لاس تړلی وسپاره.
۶ ـ د پاکستاني طالبانو مشر ملا فضل الله هم له پنجاب او امریکا سره په معامله کې لومړی ونیول شو، بیا یې امریکا ته ځای وښودل شو او ووژل شو.
۷ ـ د آی ایس آی مامورین د لومړي ځل لپاره له اوسني حکومت سره په معامله کې ارګ ته راوستل شول، په ارګ کې وساتل شول او په اخیر کې د امنيت په زندانونو کې د پنجاب ضد زندانیانو دوسیې یې وپلټلې او هغه ټارګیټونه چې هدف وو، تر لاسه یې کړل.
۹ ـ د اوسني حکومت پر مهال پر پښتنو قبایلو د ډیورنډ پر پوله د اوښتو را اوښتو بندیز او پر سر یې معامله وشوه.
۱۰ ـ له پاکستان سره د استخباراتي معلوماتو شریکولو تړون په ارګ کې د ای آيس ای له مشر سره لاسلیک کېدو ته چمتو و چې بیا د پخواني ولسمشر کرزي او افغان ولس د توندو غبرګونونو له امله وځنډول شو.
۱۱ ـ د لومړي ځل لپاره د افغان ملي اردو افسران د پنجاب تعلیمي مرکزونو ته واستول شول.
۱۲ ـ د اوسني حکومت له پیله تر همدا ننه د پاکستان پنجابي پوځ هره ورځ افغان خاوره (کونړ او خوست ولایتونه) په راکیټونو ولي، مګر حکومت پرې چوپه خوله او داسې ښکاري لکه دغه سیمه چې د سهیلي افریقا برخه وي.
بین الافغاني خبرې او د راکیټونو شدت تصادف که نوې لوبه؟
د پاکستان لخوا د ډیورنډ له صفري نقطې مخکې تګ، د ننګرهار پر دوربابا او د کونړ په مروره کې په ښکاره توګه په کیلومترونو دننه په افغان خاوره کې د تاسیساتو او دروازو جوړول او پر راکیټونو د کونړ مرکز اسعداباد ویشتل د افغان حکومت له اوږدې چوپتیا سره او بیا په ناڅاپي توګه د شپې لخوا ننګرهار او کونړ ته د امنیت شورا سلاکار ښاغلي محب سفر او هلته له پاکستان څخه د غچ او طالب اوبو ته د پاڼي ویونکو لاسپوڅي بلل، د دې پر ځای چې یو تصادف واوسیږي، د یوې نوې لوبې او معاملې رنګ تر شاه لري.
زه وېره لرم چې ځینې امریکایي، پنجابي او په افغانستان کې دننه پرديپالي امنیتي ـ استخباراتي کړۍ د بین الافغاني مذاکراتو په درشل کې د یوې نوې دسیسې، د ولسي ذهنیت خرابوونکې او په ټوله کې د سولې د روانو هڅو پر وړاندې د بندون، سبوتاژ او حتی ماتې تر درشله د یوې موقع په تمه او د یوې دسیسې په لټه کې دي.
افغان ولس ته څه کول پکار دې؟
دا چې د ننګرهار د دوربابا ولسوال ته د پنجاب صوبهدار وایي، چې د اغزن تار او دروازو جوړولو د پروژې خنډ نشي، که نه له کابله به منفق شي او ۳ ورځې لا نه وې تېرې چې د ننګرهار د ولایت له مقام څخه ولسوال ته زنګ وهل کیږي چې ته ګوښه او د تل لپاره تقاعد شوی یې، چارې دې د ولسوالۍ اجرایه مامور ته وسپاره او ته کور ته لاړ شه. دا د دې څرګنده ښودنه کوي چې په حکومت کې داسې کړۍ شته چې د شخصي او ټیمي ګټو په موخه په دغو لوبو کې لاس لري، وطن ته خاین دي، پلورل شوي دي، جاسوسان دي او له پنجاب سره د مخالفت په دریځ کې اصلاً همدوی د پنجاب نوکران، چاکران او ورځچارپ بړیڅي دي.
اوس دې ټولو ته په کتو سره یوازینۍ لاره او د افغانستان د ژغورنې فرصت چې هم افغانان له روان بدامنه، ناوړه او ګواښوونکي حالت څخه د یوه واقعي بدیل په توګه ژغورلی او ورپسې د ښې سبا هیلې تړلی شي، هغه یوازې له سولې ملاتړ، سولې ته فردي او ولسي کار او په ټوله کې د ټولو هغو پر وړاندې درېدل پکار دي چې سوله تخریبوي، د سولې په لار کې خنډونه او ځنډونه را پیدا کوي، د سولې پر خلاف او د سولې د سبوتاژ او بالاخره د سولې یانې افغانستان د ناکامولو او ماتولو هڅې کوي.
افغانان په داسې یوه وضعیت کې چې د چارو واګۍ یې د وچي ډوډۍ د غلو، سیاسي زعامت یې له بهر څخه را وارد شویو بې بنسټو او په ټوله کې د تاریخ د تر ټولو بدمخو او ورځچارو ـ ځانچارو په لاس کې دی، ولس سولې ته له کار او له سولې څخه له واقعي ملاتړه د ځان، وطن او تاریخ د ژغورلو په لار کې بل انتخاب نه لري.
په همدې بنسټ که غواړو چې چوپ پاتې نشو، نو له سولې ملاتړ وکړئ، څو پنجاب او معاملګر یې رسوا، منزوي او مختورن شي